بورکانی بێدەنگی ....... کوبانی

پەیکەری کوبانی، هادی زیائدینی

سەراپا غەرقی خوێناو

هەبوونم ئاسکی سڵۆکی دەرد

سووتماک لە گیانم کزەبا

کە سامی بە سانی "دمدم" دەمێنێ

کوبانی لە بورکانی بێدەنگیدا

سراپا غرق در خون

وجودم آهوی رمیده درد

سوزناک در جانم کولاک

کە بسان سان "دمدم" ماند

کوبانی ... در طغیان سکوت

ئەفراسیاب گرامی
 

هەڵتڵیشانی رۆح

گڕ بەرئەبێتە رۆح و

جەستە ئەسووتێ لە درەنگ وەختی ناسۆرا

هەرەس بە ماڵم خاتوون!

دەست بگرە بە ژانی بارووتا کە

قەڵغانی رۆحم

هەڵئەتڵیشێ! 

ئەفرا 

هاوڕێکانم

هاوڕێ نزیکەکانی من 
بارانی هەمیشەیی
قاوەی تاڵ ڵ ڵ
جار ناجارێ شەراو
تەنیایی ...

 ئەی هاوڕێی هەمیشەیی من!

سه‌فه‌ر

به‌ربه‌یان

په‌پووله‌یه‌کی ریبوار
به‌رێگای عشقه‌وه‌ وه‌یلان
سه‌فه‌ر به‌هاری کۆچکردوو 
بوار نادا شیوه‌نی خاک
تاریکی سه‌خت دائه‌کا
هه‌ڵیده‌گرێ به‌ره‌و پاییز
بای سه‌رشێت و
سروه‌ی ناشادی هه‌راسان
تا بۆ دوایین ساتی ژینی گوڵێ
داڵده‌ی بدا باڵاخانه‌ی خه‌زان
له‌ته‌نیشت دار هه‌نارێ
شان به‌ شانی کازیوه‌یه‌کی دڵناسک
‌ له‌ ژێر
خه‌یمه‌ی گه‌لایه‌کی بێ ناونیشان

بێ سەبرانە

بێ سه‌برانه‌ سه‌رما ده‌ڕوێ، باڵا ده‌کا، سه‌رشێتانه‌ شه‌قام، ئه‌که‌وێته‌ داوی پاییزه‌وه‌ ، ناهومێدانه‌ کۆڵان، له‌ زستان ئه‌په‌ڕێته‌وه، به‌سه‌ر سینه‌ی پردێکی دڵناسک، ‌ له‌ پێناو سه‌مای گوڵێک، له‌ ژێر پێستی خه‌نده‌یه‌ک، شکۆفه‌ی هیوایه‌ک نووستوه‌.

ستایشی پاییز

تا ستایشی پاییز

شەرابی شێعرتان نۆش! 

تا مەرگی ئێوارە 

بێ ئۆقرە ئەستێرە مەست! 

ژەم بە ژەم هەرەسی شەو 

ئایەتی "الف" تا "یا" شێت!

یارێ

لە فەیسبووکی کاک مەسعود مەنافەوە

ئه‌رێ یارێ
تازه‌ زانیوته‌
جیهان ته‌نیایی ئه‌بارێ
نیگات تینی به‌ر هه‌تاوه‌
شه‌خته‌ی ته‌نیایم ئه‌شکێنێ
***

پێشمه‌رگه‌ / بۆ شه‌هید مه‌لاحسێنی "نێ"

له‌ رێگای دووری سه‌ربه‌ستی

چه‌ند په‌نجه‌ره‌ی ئازادی له‌سەرشان

شەهید مەلاحسێن نێ

باوه‌شی چه‌ند کۆرپه‌یه‌کی گوڵه‌ هێرۆ
داربه‌ڕوویه‌کی ده‌م به‌خه‌نده‌ی "میراجی" بوو
له‌گه‌ڵ ده‌سته‌ ته‌زیوه‌کانی"دۆڵاش" ئاشنا
سه‌رشانی شاخی په‌نا بوو بۆ "پێشمه‌رگه‌"
په‌نای که‌پرێکی خۆزگه‌بوو نزیک تا تاسه‌ی "زرێبار"
جامانه‌ی "به‌رده‌بووک" و
ریشی ماش و برینجی ئومێدێک بوو تا دوور ده‌که‌وته‌وه‌
هه‌رکاتێ به‌ به‌رئاوایی تێ ده‌په‌ڕێ
"با"ی له‌گه‌ڵ بوو
شنه‌ی له‌ "گۆلبه‌ن"ی بوو بۆ حه‌سانه‌وه‌ی ئازادیی...
خه‌یمه‌ی دلێری هه‌ڵده‌دا
بێستانێک بوو له‌ وه‌نه‌وشه‌
شه‌وان دڕدان به‌ تاریکی و
رۆژان لادانی پرچی سته‌م
هه‌میشه‌ که‌پره‌که‌ی ئه‌گه‌ڕێ
.... هه‌میشه‌ شین شین ئه‌بارێ

په‌نجه‌ره‌

گه‌ر نه‌بوونت هه‌ست پێ بکات باران

سه‌ری خۆی هه‌ڵئه‌گرێ به‌ره‌و غه‌ریبی
په‌نجه‌ره‌که‌ت هیچ
ئاوێنه‌ هیچ
ژووره‌که‌ت هیچ 
ژیان ئه‌بێته‌ ته‌نیایی
****

Ger nebûnit hest pê bkat baran 

Serî xoy heldegrê berew xerîbî 

Pencereket hiç 

Awêneket hiç

Jûreket hiç 

Jiyan abête tenyayî

نیگات ئازیز!

هادی زیائدینی

نیگات ئازیز! 
دەبێ سەرکەش بێ، راست وەک دار سێوی ماڵە دراوسێ، چڵە سەرکەشەکان پەل شۆر بکەنەوە بۆ سیلەی حەوشەی دەروونی ناسازم و سێوی ترش و کاڵی خۆشەویستی ببەخشن بە تەنیایی بێبڕانەوە! پڕ بە سێوی حەرامی نیگات ... تەنیاییم ئاشت ئەبێتەوە لە گەڵ خۆم!

.... تەنیا ........یی!

زوڵفه‌کانت له‌گه‌ڵ په‌نجه‌ره‌ ئاشت مه‌که‌وه‌ 
"با" ئه‌یهه‌وێ بێته‌ ژووره‌که‌ت
ئه‌ترسم ته‌نیاییم ئاشکرا بێ! .....

نیگات

كۆشكی زریان ئەگۆڕمەوە 

بە تاڵێك شكۆفەی نازی نیگات
كەشتییەكی مەستانەی بەخت ئەنێرم
بۆ سەفەری باڵات
خەزانی هیوام پاش وەرزی تەنیایی پێت ئەگا 
بی بەخشە بە بەهاری خەندەكانت
ئەی "یار

شار بەسەر لێواری تەمەوە رووخاوە

شهر بر لبە مه ویران گشتەاست 

خورشید غم غروب را در آغوش گرفته
آرام .... آرام 

سفر ... سفر .... سفر به آن سوی غروب
ماه شتابان به راه افتاده است
نمی دانم کی این خیابان را جا گذاشتە است
تا من زندە بمانم ... ای یار!
...
شار بەسەر لێواری تەمەوە رووخاوە
خۆر خەمی خۆرئاوای لە باوەش ناوە
هێدی .. هێدی
سەفەر ... سەفەر ... سەفەر بۆ ئەو دیوی خۆرنشین
مانگ پەلەیەتی پەلە
نازانم کێ ئەم شەقامەی جێ هێشتوە
هەتا من زیندوو بمێنم ... ئەی یار!

ــــــــــــــــــــــــ

بەشێک لە شێعری بڵیند، یەکەم شێعری درێژە، نەمخوێندۆتەوە بۆ کەس، بڵام نەکردۆتەوە، بەڵام هەست دەکەم پوختەیی کاری من لەم شێعرەدایە. / وێنەی چارلیش بۆ ئەم شێعرە، دروست بوونی کارەسات و پێکەنین بە کارەساتە!

شەراوی جوانی

پێک پێک شەراوی جوانیت ئەنۆشم 

پاییز .. نیگاری هاوبەشی : نیگارکێش ئالفۆنس موچا، نیگارکێشی چێکی و هەروەها فردریک چامپۆنی فەرانسەوی

دەم بە دەم ئەسووتێم بە هەودای ئەوین
بەر ئەبمەوە بۆ خەیاڵ چەشنی پاییز
دەخیلم یا حەزرەتی یار ... پێکێکی تر لە دیدارت! 

دو .................ور!

هیچ کات ئەوەندە لە خەونێکی دوور دا 
سەرگەردان نەبووم
جێم مەهێلە
چرایەک هەڵ بکە ... با وەرز بە وەرز بگەم بە پاییزی باڵات
ئەی یار!

باهەڵگرەکان

وەک کەشتی باهەڵگرەکانم شکاو

زەریای سینەت هەراسان رێم لێ ون ئەکا
چ بکەم ... ئەی یار
باڵۆنی خەیاڵم سەرگەردان
بەرگەی شەپۆلێکی تر بگرم 
ماسی سەرشێتی ماچەکانت
زامەکانم قوڵتر ئەکەنەوە .... ئەی یار! 

وەرزەکان

هیچ وەرزێ نامانگرێتە خۆی 

بەهار زەردەخەنەی تێپەڕیو
هاوین ئەبین بە تۆزی خاک و خۆڵ
پاییز لەگەڵ دوایین گەڵا هەڵدەوەرین
زستان بە دەم لەرزێکەوە گیان ئەبەخشین 
سێبەر بە سێبەر
ئەچینە پشت تەنیاییەوە
کۆشک و سەرامان بستێکە لە ئەوین!
هەموو وەرزەکان جێ ئەهێڵین
لێ گەڕێ ... ئەی یییییییار.

شێواویی

شەوم شێواو 
شەقامی دڵتەنگیم دوور ئەکەوێتەوە
شه‌و ده‌ڕوات دنیام بچووک ئه‌بێته‌وه بۆ ناو مشتت‌!
خاڵخاڵۆکەی مەمکت خەیاڵم ئەسیر ئەکەن!
چ زیندانێکی رووناکە ئامێزت ... ئەی مانگی من!

ئاوێنەکانی ئێمە

خاک سەری خۆی هەڵناگرێ بەرەو غوربەت 

رووبار بین نانێ بە تینووتی کانییەوە
دارسێوی ماڵە دراوسێ سێوەکانی ناچنێتەوە بۆ خۆی
هەتاو بە گەرمی خۆی ناتوێتەوە
گوڵ بۆن بە خۆیەوە ناکات 
دەریا حەز بە باران ناکا
ئەی نازانم ... ئاوێنەکانی ئێمە
بەردەوام وێنەکانمان ئەدزن بۆ خۆیان!

ئەسپێکم زامار

چەرخی ژیانم ناساز ئەسوڕێ 

ژوورەکەم جانتا، بەسەر شانمەوە
تەنیایی جیران خەونی شێواومە
لە سوچی کۆڵانێکی تەنگ
جگەرەکەشم ئەکوژێتەوە 
ئاوێنەکەشم درەنگ وەختێ
کەس پێی نازانێ! دیسان خۆی ئەکوژێ
ئێستاکە تەواو خەوزڕانیمە
مەرگ بەربۆتە سینەی قوپاوم
داد بۆ کێ بەرم، دنیا بێدەنگە؟!
پێکەنین لە دوور ... سەرابی مەنگە
نزیکەو بەهار ئەسپێکم زامار
بۆران ناهێڵێ هەنگاوێ ببڕم!